Gaj Stolarski - grobowce megalityczne

Opis

Grobowiec nr 1 opisany w 1936 roku w czasopiśmie "Z Otchłani Wieków", przebadany archeologicznie w 1950 roku przez Marię i Waldemara Chmielewskich (GPS: N 52.38427°, E 18.74534°, wys. 111m n.p.m., 2 próbki). Odbudowana długość grobowca wynosi 55 metrów, jednak jego oryginalna długość miała 126 metrów. Szerokość czoła wynosiła 10,5m i wskazywała kierunek wschodni. Czoło grobowca stanowiło pomieszczenie o charakterze sakralnym o wymiarach 5m x 4m/3m (trapez), z drewnianym dachem i glinianą podłogą. W środku - za pomieszczeniem sakralnym - natrafiono na szczątki dwóch osób pochowanych na wznak: mężczyzna w wieku 65 lat ze zmianami reumatycznymi (czoło grobowca) i sztyletem krzemiennym pochodzącym z terenów późniejszej Rusi Kijowskiej (kultura pucharów lejkowatych); drugi grób w środkowej części grobowca to mężczyzna w wieku ok. 35 lat z głową skierowaną na zachód pochowany w średniowieczu (1276-1384 C. E.).

W latach 2014-2016 roku zbadano także pozostałości Grobowca nr 2, niewidocznego już dzisiaj (GPS: N 52.384019°, E 18.745530° ), o długości 58 metrów i szerokości czoła 13 metrów. Wewnątrz również znaleziono pozostałości po pomieszczeniu sakralnym, a także odkryto tuż za nim szczątki mężczyzny ze sztyletem miedzianym. W części środkowej znajdowały się szczątki dziecka. Pochówki datuje się na lata 3620-3370 B.C.E.

Fotografie

Widok od strony polnej drogi:

Widok od tyłu:

Wspaniałe miejsce, odcięte od świata, w zacisznym gaju: